Niedokończone rozmowy kardiologa

W ostatnich latach przed emeryturą, na którą zdecydowałem
się pójść bardzo późno, zamierzałem pożegnać się ze swoimi
pacjentami właśnie w formie pamiętnika – relacji o zawodzie,
który wykonywałem zawsze z wielką miłością. Chciałem
w ten sposób zmniejszyć asymetrię układu lekarz – pacjent
i wyrazić nadzieję, że w moje wspomnienia wpisuję wielu kolegów
lekarzy. Uważałem, że właśnie w tej formie obejmę jak
najwięcej moich pacjentów, którzy mi powierzali troskę o swoje
zdrowie, ale też otwierali się przede mną. W ten sposób jednocześnie
usprawiedliwię się przed niezadowolonymi z mojej
posługi, a wszystkim podziękuję za obdarzanie mnie przez tyle
lat tak wielkim zaufaniem stanowiącym dla mnie wyzwanie –
któremu starałem się sprostać, a które zrazem było dla mnie
wielkim zaszczytem. Z wielką czułością obejmuję wspomnieniem
wszystkich Pacjentów, bo oni wszyscy pozwolili mi wypełnić
treścią moje marzenia, aby być lekarzem i przyjacielem
chorych. Z myślą o Nich ośmielam się te wspomnienia opublikować.
Mam również nadzieję, że opisy historii moich pacjentów
będą dla wielu małym przewodnikiem po najczęstszych schorzeniach
kardiologicznych i profilaktyce tych schorzeń.

                                                                                        Autor