ETYKA WIELKICH RELIGII

W nawiązaniu do greckiego filozofa Arystotelesa (384–322 przed Chr.) etykę
należy pojmować jako teorię ludzkiego prowadzenia życia, obejmującą
wszystkie sposoby zachowania się i postępowania oraz wszystkie formy
życia (por. Trutz Rendtorff, 1980–1981). Na podstawie wybranych głównych
pojęć niniejszy słownik dostarcza podstawowej informacji o etyce
wielkich religii. Autorzy mają nadzieję, że w ten sposób dostarczą Czytelnikom
nieodzownej wiedzy, która może posłużyć za podstawę wzajemnego
uczenia się, wyciągania właściwych wniosków z błędów przeszłości i wspólnego
działania. W obliczu bowiem trudnych i palących problemów współczesności
wydaje się nieodzowne odważne przerzucanie pomostów między
religiami. Nie należy jednak zacierać specyficznych, istniejących między
religiami i wewnątrz samych religii, perspektyw moralnych jako systemów
orientacji.